
Benjamin H. Durham, MD (Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan Kettering, Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ)
Έτος απονομής: 2017
Ποσό: 50.000 δολάρια ΗΠΑ
Το Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan-Kettering στη Νέα Υόρκη έλαβε ερευνητική επιχορήγηση ύψους $50.000. Ο επικεφαλής ερευνητής, ο Benjamin H. Durham, MD, διευθύνει τη μελέτη με τίτλο «Προσδιορισμός του κυττάρου προέλευσης της νόσου Erdheim-Chester». Τα κύτταρα του μυελού των οστών από ασθενείς με τη νόσο Erdheim-Chester θα μελετηθούν με σκοπό τον προσδιορισμό των κυττάρων που προκαλούν τη νόσο. Με αυτές τις πληροφορίες, ενδέχεται να καταστεί δυνατή η δημιουργία ενός επιτυχημένου μοντέλου της νόσου Erdheim-Chester, το οποίο θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές μελέτες από επιστήμονες από όλο τον κόσμο. Δευτερεύων στόχος της μελέτης αυτής θα είναι η σύγκριση του γονιδιακού προφίλ των κυττάρων της νόσου Erdheim-Chester με τα κύτταρα άλλων μορφών καρκίνου του αίματος που παρατηρούνται συχνά σε ασθενείς με τη νόσο Erdheim-Chester. Ο Δρ Durham είναι αιματοπαθολόγος και παθολόγος μοριακής γενετικής, ο οποίος έχει εντοπίσει στο παρελθόν διάφορες γενετικές μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη νόσο Erdheim-Chester. Τα ευρήματα αυτά έχουν οδηγήσει σε άμεσες θεραπευτικές επιλογές για τους ασθενείς.
Τελική έκθεση
Μέσω εκτεταμένων αναλύσεων γονιδιωματικής αλληλούχισης της μεγαλύτερης μέχρι σήμερα ομάδας παιδιών και ενηλίκων (270 ασθενείς) με ιστιοκυτταρικά νεοπλάσματα, εκ των οποίων η μεγαλύτερη υποομάδα αποτελείται από τη νόσο Erdheim-Chester (ECD), έχουν πλέον ανακαλυφθεί αρκετές νέες γενετικές μεταλλάξεις κινάσεων που μπορούν να αποτελέσουν στόχο θεραπείας στην ECD και σε άλλες ιστιοκυττάρωσεις. Η ανακάλυψη των μεταλλάξεων BRAFV600E σε αυτές τις ασθένειες πριν από περίπου 8 χρόνια οδήγησε στην κατανόηση αυτών των διαταραχών ως ενός τύπου καρκίνου, ενώ μετέπειτα μελέτες οδήγησαν στην έγκριση από τον FDA του vemurafenib για ενήλικες ασθενείς με ECD που φέρουν τη μετάλλαξη BRAFV600E (Hyman, D et al. NEJM 2015). Ωστόσο, δεν είναι ακόμη σαφές ποιοι τύποι κυττάρων οδηγούν στην ανάπτυξη της ECD και άλλων ιστιοκυττάρωσεων (Mass E, et al. Nature 2017), ούτε έχουν προσδιοριστεί όλες οι γενετικές μεταλλάξεις αυτής της νόσου. Εδώ εντοπίζουμε τα πρώτα παραδείγματα επαναλαμβανόμενων μεταλλάξεων της κινάσης CSF1R σε οποιαδήποτε νόσο, καθώς και πολυάριθμες επιπλέον νέες μεταλλάξεις της κινάσης που προκαλούν την ECD και άλλες ιστιοκυττάρωσεις.
Η ανακάλυψη των μεταλλάξεων του CSF1R είναι σημαντική διότι (1) το CSF1R καθορίζει τη γενεαλογική σειρά των μονοκυττάρων/μακροφάγων και, ως εκ τούτου, αποκαλύπτει ότι τα ιστιοκυτταρικά νεοπλάσματα προέρχονται από μονοκύτταρα/μακροφάγα, και (2) υπάρχουν πολυάριθμοι αναστολείς του CSF1R υπό ανάπτυξη (και ένας έχει ήδη εγκριθεί από τον FDA για άλλες ασθένειες). Παρουσιάζουμε επίσης το πρώτο παράδειγμα κλινικής ανταπόκρισης στην αναστολή του RET σε ιστιοκυττάρωση με αναδιάταξη του RET, καθώς και στοιχεία προκλινικής ανταπόκρισης στην αναστολή του CSF1R σε κύτταρα με μετάλλαξη του CSF1R. Τα δεδομένα αυτά είναι εξαιρετικά σημαντικά από κλινική άποψη και θα παρουσιάσουν άμεσο ενδιαφέρον λόγω του ενθουσιασμού που επικρατεί γύρω από την αναστολή του CSF1R στον καρκίνο, την αναστολή του RET και την εξατομικευμένη ιατρική για σπάνιες διαταραχές όπως η ECD.

