ΕΝΕΡΓΕΙΑ

ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Από τον Τζουζέπε Ντε Σιμόνε

(ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2020)

 

Σε αυτές τις δύσκολες μέρες, χρειαζόμαστε ενέργεια για να αντιμετωπίσουμε τον κορονοϊό. Γι’ αυτό και τώρα θα μιλήσω για την ενέργεια.

Στο σχολείο έμαθα ότι η ηλεκτρική ενέργεια προκύπτει από τη διαφορά ηλεκτρικού δυναμικού μεταξύ θετικών και αρνητικών φορτίων.

Τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 2020, ανακάλυψα ένα νέο είδος διαφοράς δυναμικού που μου έδωσε την ενέργεια να αντιμετωπίσω τον περιορισμό της κυκλοφορίας στην Ιταλία και στην πόλη μου, το Καροβίνο, στη νότια Ιταλία.

Αυτή η διαφορά δυναμικού αποτελείται από 3 στοιχεία.

Κατηγορία Ι: αγόρια και κορίτσια (ηλικίας 16-19 ετών)

February 29 was the “Rare Disease Day” and I drew “my wall” to represent my isolation caused by Erdheim-Chester. Four days later, something happened on March 4 that led me to get out of isolation: I was called as a substitute teacher (I teach philosophy and history in high school) in a nearby town called Oria. I did two days of lessons and then on March 6th, all the schools in Italy were closed. The lockdown had begun.

Το ιταλικό εκπαιδευτικό σύστημα αναγκάστηκε ξαφνικά να επιστρέψει στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Δεν ήταν εύκολο. Έπρεπε να μάθω πώς να επικοινωνώ με τους μαθητές και πώς να διεξάγω ένα μάθημα εξ αποστάσεως (μέσω Skype), αλλά πάνω απ’ όλα, έπρεπε να μάθω πώς να δημιουργήσω μια σχέση με παιδιά που δεν είχα δει ποτέ.

Ωστόσο, τα αγόρια, ακόμη και σε αυτή την “παράξενη” περίοδο, δεν έπαψαν να είναι συνεπή: παρακολουθούσαν πιστά τα βιντεομαθήματα και παρέδιδαν έγκαιρα τις εργασίες τους. Πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ανυπομονούν να εισέλθουν στον κόσμο των ενηλίκων, ώστε να εκφράσουν τη γνώμη τους και να προτείνουν τις δικές τους λύσεις.

Είναι αποφασιστικοί και ανυπόμονοι να αντιμετωπίσουν το μέλλον: αυτό μου έχει δώσει μεγάλη θετική ενέργεια.

Στις 31 Μαρτίου έληξε η θητεία μου ως αναπληρωτής.

Κατηγορία II: παιδιά (10-12 ετών)

Μετά τα μαθήματα μέσω βιντεοκλήσεων που κάναμε στο σχολείο με το Skype, συνειδητοποίησα ότι, ακόμα κι αν είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας, είμαστε πιο κοντά από ποτέ: χάρη στην τεχνολογία, οι αποστάσεις μειώνονται στο μηδέν. Έτσι, άρχισα να κάνω μια βιντεοκλήση την εβδομάδα με δύο Αμερικανούς φίλους (τον Joe Lofaro από το Τενεσί και τον Miguel Kaline από τη Φλόριντα) και έκανα επίσης βιντεοκλήση με άλλους Ιταλούς ασθενείς με το σύνδρομο Erdheim-Chester.

Έτσι, σκέφτηκα μια νέα δραστηριότητα με τα παιδιά της πόλης μου, το Καροβίνο: δημιουργήσαμε μαζί ένα podcast (ονομάζεται «Tele-podcast», καθώς πρόκειται για podcast που γυρίστηκε εξ αποστάσεως). Σε ομάδες των τριών, πήραν συνεντεύξεις από ενήλικες, χρησιμοποιώντας τα smartphone τους.

Είναι παιδιά ηλικίας 10-12 ετών και έχουν μεγάλη περιέργεια να ανακαλύψουν τον κόσμο και να δοκιμάσουν νέα πράγματα. Ο ενθουσιασμός και η περιέργειά τους μου έδωσαν κι εμένα θετική ενέργεια.

III. Πρόσωπο: Πασκουάλε (92 ετών)

Αλλά ας επιστρέψουμε στην ενέργεια για την οποία μιλούσα στην αρχή.

Θα σκεφτείτε ότι η ενέργειά μου για τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο του 2020 προέρχεται από τα αγόρια και τα παιδιά για τα οποία μίλησα. Όχι, η περιέργεια και η επιμονή τους μου έδωσαν ελπίδα, αλλά δεν αποτελούν ακόμα ενέργεια, διότι δεν αρκούν για να δημιουργήσουν διαφορά δυναμικού.

Λείπει ένα τρίτο στοιχείο: ο παππούς μου, ο Πασκουάλε. Είναι 92 ετών και ζει κοντά στο σπίτι μου. Όταν του μιλάω, πάντα μου λέει για τον πατέρα του, ο οποίος μετανάστευσε στην Αμερική το 1913 και επέστρεψε 7 χρόνια αργότερα.

Τους τελευταίους δύο μήνες, μου λέει συχνά ότι, όταν ήταν παιδί, η μητέρα του του είχε πει ότι “κατά τη διάρκεια της πανδημίας της ισπανικής γρίπης, οι θάνατοι στο Καροβίνο ήταν τόσο πολλοί, ώστε τους μετέφεραν κατευθείαν στο νεκροταφείο, χωρίς καν να περάσουν από τις εκκλησίες για την τελετή κηδείας”.

Every time I talk to my grandfather, I understand that I am not the most wretched in history and that humanity has already overcome very difficult tests in the past, such as the “Spanish flu” during the First World War.

Διαφορά ηλικίας-δυναμικού (ηλικιωμένοι-νέοι): η πηγή της ενέργειάς μου

Ορίστε, εδώ υπάρχουν πλέον όλα τα στοιχεία.

Η νέα πηγή ενέργειας που ανακάλυψα κατά τη διάρκεια αυτών των δύο δύσκολων μηνών πηγάζει από μια διαφορά δυναμικού, όπως και η ηλεκτρική ενέργεια, αλλά είναι μια ιδιόμορφη διαφορά: η διαφορά δυναμικού της ηλικίας.

Αν συνδυάσουμε το μαχητικό πνεύμα και την περιέργεια των αγοριών και των παιδιών που γνώρισα τον Απρίλιο και τον Μάρτιο του 2020 με την γαλήνια ματιά του παππού μου Πασκουάλε προς το παρελθόν, δημιουργείται ένα ρεύμα ενέργειας που μου επέτρεψε να αντιμετωπίσω αυτούς τους δύο δύσκολους μήνες.

Φυσικά, ανησυχώ πολύ (όπως όλοι) για το μέλλον.

Αλλά αν όσα είπα μέχρι τώρα είναι αλήθεια… τότε ας σκεφτούμε το εξής: Νιώθω σαν να είμαι 100 ετών σωματικά (λόγω του συνδρόμου Erdheim-Chester), αλλά νοητικά είμαι 35 ετών (αυτή είναι η πραγματική μου ηλικία).

100-35 = 65.

Μπορώ να παράγω ενέργεια ίση με τη διαφορά δυναμικού ενός ατόμου ηλικίας 65 ετών.

Ελπίζω να μου αρκεί.

Γεια σε όλους.

Τζουζέπε Ντε Σιμόνε

Υ.Γ.

Πιστεύω ότι όλοι μας αποτελούμε μια “πηγή ενέργειας”, αν ανακαλύψουμε μέσα μας μια διαφορά δυναμικού μεταξύ ενός νεανικού μέρους (περιπετειώδους και επίμονου) και ενός ώριμου μέρους (σοφού, που έχει ήδη ξεπεράσει δυσκολίες).