Εξατομικευμένη θεραπεία για τη νόσο Erdheim-Chester

Μαρίνα Φεραρίνι, MD (Επιστημονικό Ινστιτούτο «Σαν Ραφαέλε», Μιλάνο, Ιταλία)

Lorenzo Dagna, MD (Επιστημονικό Ινστιτούτο IRCCS San Raffaele, Μιλάνο, Ιταλία)

Έτος απονομής: 2015
Ποσό:  50.000 δολάρια ΗΠΑ

Η Μαρίνα Φεραρίνι, MD, και ο Λορέντζο Ντάγκνα, MD, έλαβαν επιχορήγηση $50.000 για το έργο τους με τίτλο “Εξατομικευμένη θεραπεία για τη νόσο Erdheim-Chester”. Η μελέτη των Ferrarini και Dagna επικεντρώνεται στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα κακοήθη κύτταρα σε ασθενείς με τη νόσο Erdheim-Chester συσσωρεύονται και αλληλεπιδρούν με τα γειτονικά φυσιολογικά κύτταρα, τροφοδοτώντας την εξέλιξη της νόσου και προκαλώντας τη δημιουργία βλαβών και όγκων. Με βάση αυτή την κατανόηση, ενδέχεται να καταστεί δυνατή η ανακάλυψη μιας θεραπευτικής στρατηγικής που θα μπορεί να διακόψει αυτές τις διαδικασίες, εμποδίζοντας την εξέλιξη της νόσου.

Τελική έκθεση

Η μελέτη μας επικεντρώνεται στην καλύτερη κατανόηση των παθογόνων διεργασιών που λαμβάνουν χώρα εντός των βλαβών της ECD, καθώς και των μηχανισμών που ασκούν επιλεγμένα φάρμακα/νέα μόρια στα μεταλλαγμένα ιστιοκύτταρα. Αυτό αναμένεται να οδηγήσει στην ανακάλυψη καινοτόμων στρατηγικών που θα προσφέρουν στους ασθενείς με ECD θεραπείες πιο αποτελεσματικές και με λιγότερες παρενέργειες από ό,τι οι διαθέσιμες σήμερα. Μέχρι στιγμής, έχουμε εντοπίσει μόρια και μονοπάτια που ενδέχεται να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της νόσου· σκοπεύουμε να διερευνήσουμε τον τρόπο με τον οποίο τα μόρια αυτά συμβάλλουν στην εξέλιξη της νόσου, καθώς και να ελέγξουμε την αποτελεσματικότητα πιθανών αναστολέων. Προκειμένου να επικυρώσουμε αυτά τα ευρήματα και να βελτιώσουμε τη θεραπεία των ασθενών με ECD, αξιοποιούμε επίσης τεχνολογία βιοαντιδραστήρων τελευταίας γενιάς. Ο βιοαντιδραστήρας, ο οποίος αναπτύχθηκε αρχικά στο πλαίσιο της διαστημικής έρευνας της NASA, λειτουργεί υπό συνθήκες προσομοιωμένης μικροβαρύτητας, επιτρέποντας στον ιστό να παραμείνει βιώσιμος κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας και προσφέροντας την άνευ προηγουμένου δυνατότητα να δοκιμάσουμε και να συγκρίνουμε την αποτελεσματικότητα των θεραπειών. Καταφέραμε να εφαρμόσουμε αυτή την τεχνολογία, την οποία έχουμε ήδη αξιοποιήσει για άλλες ασθένειες, και στους ιστούς της ECD. Έχουμε συλλέξει πληροφορίες σχετικά με τους μηχανισμούς δράσης των διαθέσιμων φαρμάκων, ιδίως των αναστολέων κινάσεων, στις αλλοιώσεις της ECD, αποκαλύπτοντας νέους υποθετικούς θεραπευτικούς στόχους, συγκεκριμένα μεταβολικές οδούς, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν περαιτέρω για τον σχεδιασμό νέων συνδυαστικών θεραπειών. Τέλος, εντοπίσαμε τη χρωμογρανίνη Α, μια προορμόνη που σχετίζεται με τη φλεγμονή και την καρδιακή ανεπάρκεια, ως πιθανό δείκτη καρδιακής νόσου και στην ECD. Το μόριο αυτό μπορεί να ανιχνευθεί σε δείγματα πλάσματος και μπορεί ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί ως μια νέα μη επεμβατική μέθοδος για την παρακολούθηση της καρδιαγγειακής εμπλοκής και της ανταπόκρισης στη θεραπεία σε ασθενείς με ECD.