{"id":57296,"date":"2014-11-20T07:55:13","date_gmt":"2014-11-20T13:55:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/behandelingen\/"},"modified":"2026-06-24T17:50:34","modified_gmt":"2026-06-24T22:50:34","slug":"behandelingen","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/behandelingen\/","title":{"rendered":"Behandelingen"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.6&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; background_image=&#8221;https:\/\/www.erdheim-chester.org\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/Untitled-design-96-1.png&#8221; background_position=&#8221;bottom_center&#8221; background_vertical_offset=&#8221;20%&#8221; custom_padding=&#8221;15px||15px||true|false&#8221; background_last_edited=&#8221;on|desktop&#8221; background_position_tablet=&#8221;bottom_right&#8221; background_position_phone=&#8221;center_right&#8221; global_module=&#8221;28071&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_heading title=&#8221;@ET-DC@eyJkeW5hbWljIjp0cnVlLCJjb250ZW50IjoicG9zdF90aXRsZSIsInNldHRpbmdzIjp7ImJlZm9yZSI6IiIsImFmdGVyIjoiIn19@&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _dynamic_attributes=&#8221;title&#8221; _module_preset=&#8221;default&#8221; title_font=&#8221;&#8211;et_global_heading_font|300|||||||&#8221; title_text_color=&#8221;#FFFFFF&#8221; title_font_size=&#8221;40px&#8221; custom_margin=&#8221;||3px|||&#8221; title_font_size_tablet=&#8221;&#8221; title_font_size_phone=&#8221;25px&#8221; title_font_size_last_edited=&#8221;on|phone&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][\/et_pb_heading][et_pb_button button_url=&#8221;https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/neem-contact-met-ons-op\/&#8221; button_text=&#8221;Neem contact met ons op&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_button=&#8221;on&#8221; button_text_size=&#8221;15px&#8221; button_text_color=&#8221;#C02E43&#8243; button_bg_color=&#8221;rgba(10,22,64,0.53)&#8221; button_border_width=&#8221;0px&#8221; button_icon=&#8221;&#xe60f;||divi||400&#8243; button_icon_color=&#8221;#C02E43&#8243; button_icon_placement=&#8221;left&#8221; button_on_hover=&#8221;off&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; filter_opacity__hover_enabled=&#8221;on|hover&#8221; filter_opacity__hover=&#8221;70%&#8221;][\/et_pb_button][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; admin_label=&#8221;section&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_row column_structure=&#8221;2_5,3_5&#8243; use_custom_gutter=&#8221;on&#8221; gutter_width=&#8221;2&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_column type=&#8221;2_5&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_image src=&#8221;https:\/\/www.erdheim-chester.org\/wp-content\/uploads\/2025\/02\/Treatment-list-graphic-for-website.jpg&#8221; title_text=&#8221;Behandelingslijst &#8211; afbeelding voor website&#8221; show_in_lightbox=&#8221;on&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_margin=&#8221;||0px||false|false&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][\/et_pb_image][et_pb_button button_url=&#8221;https:\/\/www.erdheim-chester.org\/wp-content\/uploads\/2025\/02\/Treatment-list-graphic-for-website.pdf&#8221; url_new_window=&#8221;on&#8221; button_text=&#8221;Downloaden PDF&#8221; module_class=&#8221;full-button&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;10px||10px||true|false&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][\/et_pb_button][\/et_pb_column][et_pb_column type=&#8221;3_5&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.27.6&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;]<\/p>\n<h3>Beslissingen over behandeling<\/h3>\n<p>Het bepalen van de juiste behandeling voor ECD vereist samenwerking tussen de pati\u00ebnt en diens artsen. De behandeling van pati\u00ebnten kan vari\u00ebren afhankelijk van het land en de ervaring van de behandelaar. De meeste clinici vertrouwen echter op consensusaanbevelingen die zijn gepubliceerd in <em><i>Blood<\/i><\/em> of door het National Comprehensive Cancer Network\u00ae (NCCN\u00ae). Deze aanbevelingen stellen dat de behandeling afhankelijk is van de ziektelast (welke delen van het lichaam bij ECD betrokken zijn), de mutatiestatus, de beschikbaarheid van medicijnen en de ervaring van de behandelaar.   <\/p>\n<h3>Een behandeling kiezen<\/h3>\n<p>Gelukkig hebben ECD-pati\u00ebnten behandelingsopties, waarvan sommige voor de meeste pati\u00ebnten zeer effectief zijn gebleken. Enkele pati\u00ebnten zonder symptomen, ook wel bekend als een \u201easymptomatische ziekte\u201d, en bij wie ECD geen vitale organen aantast, kunnen een periode van afwachtend beleid (watch-and-wait) ingaan zonder behandeling. Behandeling wordt echter over het algemeen aanbevolen, vooral voor degenen bij wie kritieke organen betrokken zijn, zoals het hart of het centrale zenuwstelsel.  <\/p>\n<h3>Behandeling vs. genezing<\/h3>\n<p>Hoewel er effectieve behandelingen zijn voor ECD, is er nog geen genezing gevonden. De beste behandelingen die momenteel beschikbaar zijn, worden doelgerichte behandelingen genoemd en zijn meestal succesvol in het beheersen en vaak verkleinen van ECD laesies. Op dit moment moeten deze behandelingen normaal gesproken voor onbepaalde tijd worden voortgezet, omdat de ziekte anders waarschijnlijk weer zal verergeren. Met een succesvolle behandeling kan ECD echter vaak als een chronische ziekte worden behandeld.[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;||1px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_text admin_label=&#8221;Text&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.6&#8243; background_size=&#8221;initial&#8221; background_position=&#8221;top_left&#8221; background_repeat=&#8221;repeat&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<h3>Soorten behandelingen<\/h3>\n<p>Typische ECD behandelingen vallen in \u00e9\u00e9n van drie categorie\u00ebn: (1) doelgerichte behandelingen, (2) chemotherapie of (3) immuuntherapie. Het is algemeen aanvaard dat doelgerichte therapie moet worden aangeboden aan pati\u00ebnten met neurologische of cardiale aandoeningen als deze beschikbaar zijn in het land van de pati\u00ebnt. In andere omstandigheden worden de volgende behandelingen overwogen en\/of aanbevolen:  <\/p>\n<ul>\n<li>Immuunmodulerende behandelingen<\/li>\n<\/ul>\n<ul>\n<li style=\"list-style-type: none;\">\n<ul>\n<li>Interferon of peginterferon<\/li>\n<li>mTOR-remmer: everolimus, sirolimus<\/li>\n<li>Cytokineremmer: anakinra, tocilizumab <\/li>\n<\/ul>\n<\/li>\n<li>Chemotherapie\n<ul>\n<li>Cladribine<\/li>\n<li>Cytarabine<\/li>\n<\/ul>\n<\/li>\n<\/ul>\n<p>Deze behandelingen moeten met de arts worden besproken op basis van de <a href=\"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/symptomen\/\"><u>symptomen<\/u><\/a> en comorbiditeiten van de pati\u00ebnt.<\/p>\n<h3>Gerichte therapie\u00ebn<\/h3>\n<p>Dit zijn de nieuwste en over het algemeen meest veelbelovende behandelingen die beschikbaar zijn voor ECD. Ze stoppen doorgaans de progressie van ECD in de meeste organen, hoewel betrokkenheid van de hersenen zeer zorgvuldig moet worden gecontroleerd. Voor sommige pati\u00ebnten kan het moeilijk zijn voor doelgerichte behandelingen om de bloed-hersenbarri\u00e8re te passeren en medicijnen in de hersenen af te leveren, waardoor hun effectiviteit bij het stoppen van de ECD-progressie in de hersenen afneemt. Doelgerichte behandelingen zijn duur en kunnen in sommige delen van de wereld moeilijk verkrijgbaar zijn.   <\/p>\n<p>Gerichte behandelingen in ECD blokkeren de constitutieve activering van de MAP-kinasen pathway cascade, waarbij de verschillende MAPK pathway mutaties in pati\u00ebnten met ECD worden aangepakt. De keuze van het doelgerichte middel wordt vaak bepaald door de mutaties die aanwezig zijn in het weefsel ECD op basis van genetische tests. <\/p>\n<ul>\n<li><strong><em><b>BRAF V600E<\/b><\/em><\/strong><strong>-gemuteerde ECD<\/strong><br \/>Ongeveer 50% van de pati\u00ebnten zal <a href=\"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/?page_id=130934\"><u>positief testen<\/u> <\/a>op de <em><i>BRAF V600E<\/i><\/em>-mutatie. Behandelingsopties voor deze pati\u00ebnten omvatten doorgaans een BRAF-remmer, een <em>MEK<\/em>-remmer of een combinatie van beide (in zeldzame gevallen). Veelgebruikte BRAF-remmers zijn vemurafenib, dabrafenib en encorafenib. Veelgebruikte MEK-remmers zijn cobimetinib, trametinib, binimetinib en selumetinib. In de VS zijn vemurafenib en cobimetinib door de FDA goedgekeurde behandelingen voor ECD.   <\/li>\n<li><strong>ECD zonder <\/strong><strong><em>BRAF V600E<\/em><\/strong><strong>-mutatie<\/strong><br \/>De meeste pati\u00ebnten die <a href=\"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/?page_id=130934\"><u>negatief testen<\/u><\/a> op de <em><i>BRAF V600E<\/i><\/em>-mutatie hebben een andere mutatie in wat de MAPK-route wordt genoemd (ook wel de Ras-Raf-MEK-ERK-route). Deze route is een keten van eiwitten in de cel die een signaal communiceert van een receptor op het celoppervlak naar het DNA in de celkern. Deze signalen regelen de proliferatie, differentiatie, ontwikkeling, ontstekingsreacties en geprogrammeerde celdood van de cellen. MEK-remmers worden doorgaans overwogen voor alle pati\u00ebnten die geen <em>BRAF V600E<\/em>-mutatie hebben, inclusief die pati\u00ebnten bij wie geen mutatie wordt gevonden met enige sequencing. Veelgebruikte MEK-remmers zijn cobimetinib, trametinib, binimetinib en selumetinib. In de VS is cobimetinib een door de FDA goedgekeurde behandeling voor ECD zonder <em>BRAF V600E<\/em>.     <\/li>\n<li><strong>Zeldzame gevallen van een zeldzame mutatie<\/strong><br \/>Zeer zelden kunnen ECD-pati\u00ebnten andere genetische afwijkingen hebben en niet reageren op MEK-remmers. Momenteel zijn de volgende mutaties ontdekt bij een zeer klein percentage ECD-pati\u00ebnten, met beperkte rapportage over de vermelde bijbehorende behandeling. <\/li>\n<\/ul>\n\n<table id=\"tablepress-2\" class=\"tablepress tablepress-id-2\">\n<thead>\n<tr class=\"row-1\">\n\t<th class=\"column-1\"><strong>Discovered Mutation in the ECD Lesion<\/strong><\/th><th class=\"column-2\"><strong>Possible Therapy<\/strong><\/th>\n<\/tr>\n<\/thead>\n<tbody class=\"row-striping row-hover\">\n<tr class=\"row-2\">\n\t<td class=\"column-1\">ALK fusion<\/td><td class=\"column-2\">Crizotinib<\/td>\n<\/tr>\n<tr class=\"row-3\">\n\t<td class=\"column-1\">CSF1R mutation<\/td><td class=\"column-2\">Pexidartinib<\/td>\n<\/tr>\n<tr class=\"row-4\">\n\t<td class=\"column-1\">NTRK gene fusion<\/td><td class=\"column-2\">Larotrectinib<\/td>\n<\/tr>\n<tr class=\"row-5\">\n\t<td class=\"column-1\">NTRK gene fusion<\/td><td class=\"column-2\">Entrectinib<\/td>\n<\/tr>\n<tr class=\"row-6\">\n\t<td class=\"column-1\">PIK3CA mutation<\/td><td class=\"column-2\">Sirolimus<\/td>\n<\/tr>\n<tr class=\"row-7\">\n\t<td class=\"column-1\">RET fusion<\/td><td class=\"column-2\">Selpercatinib<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<!-- #tablepress-2 from cache -->\n<ul>\n<li><strong>Dosering van doelgerichte behandelingen<\/strong><strong><br \/><\/strong>Er dient te worden opgemerkt dat de meeste ECD-pati\u00ebnten vaak slechts een lage dosering van doelgerichte behandelingsmedicijnen kunnen verdragen. Om deze reden is de voorgeschreven dosering voor ECD-pati\u00ebnten meestal lager dan de dosering die wordt gebruikt bij de behandeling van andere ziekten. Hoewel deze behandelingen momenteel vaak voor onbepaalde tijd moeten worden voortgezet, zijn verdere doseringsverlagingen vaak mogelijk zodra de ziekte van een pati\u00ebnt volledig is gestabiliseerd onder behandeling. Pati\u00ebnten moeten elke voorgestelde wijziging in hun behandelingsdosering altijd met hun arts bespreken voordat ze een wijziging doorvoeren.   <\/li>\n<li><strong>Behandelingsvorm<\/strong><br \/>In de meeste gevallen worden alle doelgerichte behandelingen in pilvorm toegediend, een- of tweemaal daags.<\/li>\n<li><strong>Bijwerkingen<\/strong><br \/>De bijwerkingen van doelgerichte behandelingen moeten worden beheerd via een partnerschap tussen de pati\u00ebnt en zijn medisch team. Pati\u00ebnten moeten hun behandelteam altijd vragen naar mogelijke bijwerkingen wanneer ze met een behandeling beginnen. Veel voorkomende bijwerkingen van BRAF-remmers zijn huiduitslag, gewrichtspijn en zongevoeligheid van de huid. Tot de veel voorkomende bijwerkingen van MEK-remmers behoren huiduitslag, diarree en zwelling van de benen. Zeldzame bijwerkingen van BRAF-remmers zijn onder andere huidkanker of hartritmestoornissen, en die van MEK-remmers zijn onder andere visusstoornissen en hartfalen.    <\/li>\n<li><strong>Behandelingskosten<\/strong><br \/>De kosten van een doelgerichte behandeling kunnen soms erg hoog zijn. In sommige landen dekken verzekeringen en overheidsbetalers een groot deel van de behandelingskosten. Op sommige locaties zijn er organisaties die kunnen helpen met de resterende kosten van de behandeling, afhankelijk van het inkomen van de pati\u00ebnt. Op andere locaties is de toegang tot gerichte behandelingen echter zeer beperkt. Pati\u00ebnten moeten met hun behandelteam praten over de kosten van deze behandelingen en de betalingsmogelijkheden bespreken. De ECDGA is beschikbaar om samen met pati\u00ebnten en hun medische team te zoeken naar betalingsmogelijkheden waar mogelijk.     <\/li>\n<\/ul>\n<p><strong>Chemotherapie<\/strong><\/p>\n<p>Chemotherapie maakt gebruik van medicijnen die kankercellen of andere zich snel delende cellen vernietigen. Er zijn verschillende chemotherapiereeksen gebruikt voor de behandeling van ECD. Deze omvatten cladribine en methotrexaat. Kleine onderzoeken hebben aangetoond dat sommige pati\u00ebnten goed reageren op chemotherapie, hoewel de respons veel lager is dan bij doelgerichte behandelingen. Een voordeel van deze behandelingen is dat sommige pati\u00ebnten een langdurige respons hebben ervaren met een beperkte duur van de behandeling.    <\/p>\n<ul>\n<li><strong>Cladribine<\/strong><br \/>Voordat er gerichte behandelingen beschikbaar waren, werd cladribine gebruikt en onderzocht als behandeling voor ECD. Het toonde een matige werkzaamheid voor ECD pati\u00ebnten. Meestal kregen pati\u00ebnten cladribine vijf dagen lang, elke 28 dagen, gedurende 2-3 maanden via intraveneuze injecties.  <\/li>\n<li><strong>Methotrexaat<\/strong><br \/>Het gebruik van methotrexaat als behandeling voor ECD heeft een lage respons laten zien. Deze behandeling wordt normaal gesproken echter goed verdragen en zou dus gunstig kunnen zijn voor degenen bij wie het werkt. Methotrexaat kan worden toegediend als infuus, injectie of tablet. Voor ECD pati\u00ebnten wordt het normaal gesproken toegediend als wekelijkse injectie in de spier.   <\/li>\n<\/ul>\n<p><strong>Immunotherapie<\/strong><br \/>Immuunmodulerende therapie kan het immuunsysteem stimuleren of onderdrukken om ECD laesies te laten krimpen.<\/p>\n<ul>\n<li><strong>Interferon<\/strong><br \/>De eerste behandeling die voor ECD werd ontdekt, was interferon, een vorm van immuuntherapie. Waar beschikbaar is gepegyleerd interferon-alfa de voorkeursbehandeling met interferon, omdat het minder vaak wordt toegediend en een beter tolerantieprofiel heeft. Deze formulering is echter niet in alle landen beschikbaar. Interferon alfa-2a is gebruikt bij de behandeling van ECD en moet vaker worden ingenomen. Interferon wordt normaal gesproken thuis toegediend via een injectie onder de huid of in een spier. Deze behandeling moet meestal voor onbepaalde tijd worden voortgezet. Hoewel sommige pati\u00ebnten de behandeling met interferon gemakkelijk kunnen verdragen, melden veel pati\u00ebnten griepachtige verschijnselen wanneer ze aan de behandeling wennen. Er is vastgesteld dat deze behandeling de progressie van ECD vertraagt. Een langer werkende versie van interferon die slechts \u00e9\u00e9n injectie per week vereist, peginterferon, is ook beschikbaar.        <\/li>\n<li><strong>Sirolimus en everolimus<\/strong><br \/>Sirolimus en everolimus, vormen van immunosuppressieve therapie, bleken in een klein onderzoek matig effectief te zijn bij ongeveer 60% van de ECD pati\u00ebnten. Deze behandeling wordt gewoonlijk eenmaal daags in tablet- of vloeibare vorm toegediend. <\/li>\n<li><strong>Biologische therapie\u00ebn<\/strong><br \/>Biologische therapie is een type behandeling dat de abnormale chemische stoffen (cytokinen) onderdrukt die door de ECD cellen worden geproduceerd om ontstekingen te veroorzaken, wat resulteert in het krimpen van laesies.<\/li>\n<\/ul>\n<ul>\n<li><strong>Anakinra<\/strong><br \/>Kleine studies hebben aangetoond dat sommige pati\u00ebnten hebben gereageerd op anakinra als behandelingsoptie voor ECD. Anakinra wordt gewoonlijk toegediend als een injectie onder de huid. De studie naar anakinra als op zichzelf staande behandeling voor ECD is beperkt, maar kan nuttig zijn voor pati\u00ebnten met veelvoorkomende systemische <a href=\"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/symptomen\/\">symptomen<\/a>. Anakinra is ook gebruikt om de verdraagbaarheid van doelgerichte behandelingen te verbeteren.   <\/li>\n<li><strong>Andere biologische behandelingen<\/strong><br \/>Minder vaak gebruikte biologische behandelingen zijn canakinumab, tocilizumab en infliximab.<\/li>\n<\/ul>\n<p><strong>Klinische proeven<\/strong><\/p>\n<p>Vanwege de zeldzaamheid van deze ziekte werden er in het verleden geen <a href=\"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/onderzoeken-en-proeven\/\">klinische onderzoeken<\/a> uitgevoerd om de effectiviteit van behandelingen te beoordelen. De eerste gedocumenteerde behandelingen waren gebaseerd op casestudies die werden uitgevoerd bij zeer kleine groepen pati\u00ebnten, soms bij slechts \u00e9\u00e9n pati\u00ebnt. Dit is echter aan het veranderen. Verschillende onderzoeken en klinische studies staan tegenwoordig in sommige landen open voor ECD pati\u00ebnten. Wanneer ECD pati\u00ebnten zich inschrijven voor een klinische studie, kunnen ze toegang krijgen tot enkele van de nieuwste en beste behandelingen die beschikbaar zijn voor ECD pati\u00ebnten. Alle pati\u00ebnten worden aangemoedigd om met hun medische team te bespreken of een klinische studie geschikt is voor hun situatie. Klinische onderzoeken geven pati\u00ebnten toegang tot de nieuwste behandelmogelijkheden en maken de weg vrij voor behandelingen waarvan wetenschappelijk bewezen is dat ze effectief zijn bij de behandeling van ECD. Dit heeft geleid tot de goedkeuring door de FDA van twee behandelingen op ECD. Goedkeuring door de FDA helpt alle ECD pati\u00ebnten toegang te krijgen tot de behandeling. Er is goede hoop dat er in de niet al te verre toekomst nieuwe behandelingen worden gevonden die gemakkelijker te verdragen zijn.         <\/p>\n<p>Zie voor meer informatie:<\/p>\n<ul>\n<li>National Comprehensive Cancer Network (NCCN) <a href=\"https:\/\/jnccn.org\/view\/journals\/jnccn\/19\/11\/article-p1277.xml\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong><u>Histiocytic Neoplasms, Version 2.2021, NCCN Clinical Practice Guidelines in Oncology<\/u><\/strong><\/a>.<\/li>\n<li>Artikel in Blood Journal, <a href=\"https:\/\/ashpublications.org\/blood\/article\/135\/22\/1929\/452713\/Erdheim-Chester-disease-consensus-recommendations\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><strong><u>Erdheim Chester Disease Consensus Recommendations<\/u><\/strong><\/a><\/li>\n<\/ul>\n<p>Deze publicaties zijn geschreven door vooraanstaande deskundigen op het gebied van diagnose en behandeling van ECD. Als een pati\u00ebnt wordt gezien door een arts met weinig kennis of bewustzijn van ECD, wordt sterk aangeraden om deze documenten met hem of haar te delen. <\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; locked=&#8221;off&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.27.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; locked=&#8221;off&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;]<\/p>\n<p><strong>Volgende&gt;<\/strong> <a href=\"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/zorgcentra\/\">Zorgcentra<\/a><\/p>\n<p>[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.27.6&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;]<\/p>\n<p><strong>Laatst bijgewerkt:<\/strong> 17-03-2026<\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Beslissingen over behandeling Het bepalen van de juiste behandeling voor ECD vereist samenwerking tussen de pati\u00ebnt en diens artsen. De behandeling van pati\u00ebnten kan vari\u00ebren afhankelijk van het land en [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":57350,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","cybocfi_hide_featured_image":"","footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"class_list":["post-57296","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/57296","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/14"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=57296"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/57296\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":162615,"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/57296\/revisions\/162615"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/57350"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.erdheim-chester.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=57296"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}